บทที่ 104 กำแพงมนุษย์ของอิงดาว

เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นชานเรือนดังสะท้อนความเงียบอย่างรวดเร็วและดุดัน ฝ่ามือหนาที่กำลังเอื้อมไปแตะไหล่ของอิงดาวถูกปัดออกอย่างแรง ก่อนที่ข้อมือของแทนไทจะถูกคว้าและบิดไพล่หลังอย่างเฉียบขาด

"โอ๊ย! ทำบ้าอะไรวะ ปล่อยนะเว้ย!" แทนไทเผลอร้องอุทาน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บจากการถูกล็อกข้อต่อ ร่างของเขาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ